اکبری ـ مجری طرح توسعه فاز 12 پارس جنوبی در شرکت پتروپارس ـ در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان مطلب بالا اظهار کرد: در صورت تامین به موقع منابع مالی و اجرای برنامه‌ریزی های انجام شده، تولید زودهنگام از فاز 12 پارس جنوبی تا 32 ماه دیگر محقق خواهد شد.

وی افزود: تولید زودهنگام شامل روزانه 500 میلیون فوت مکعب، 20 هزار بشکه میعانات گازی و 125 تن گوگرد خواهد بود.

* * مذاکره با مشارکت هندی برای واگذاری 40 درصد از سهام پروژه

او با اشاره به این‌که هم اکنون شرکت نفتی سونانگل آنگولا به عنوان شریک پترو پارس 20 درصد از سهام این طرح را در اختیار دارد، توضیح داد: این مشارکت فقط در بخش سرمایه‌گذاری است و این شرکت در بخش اجرا نقشی ندارد.

وی با اعلام این‌که هم اکنون مذاکره با شرکت‌های مختلف از جمله مشارکت هندوجا و OVL هند برای واگذاری 40 درصد از سهام سرمایه‌گذاری پروژه ادامه دارد، توضیح داد: تاکنون سرمایه مورد نیاز توسط شرکت آنگولایی و شرکت نیکو (وابسته به شرکت ملی نفت ایران) پرداخت شده، ولی امیدواریم با مشخص شدن شریک سوم با اطمینان بیشتری از تامین مالی پیش رویم.

اکبری درباره آخرین وضعیت اجرای طرح توسعه فاز 12 پارس جنوبی با اشاره به این‌که بیش از 4 سال است که در این پروژه مشغول به کار هستیم، خاطرنشان کرد: هم‌اکنون کلیه مطالعات اولیه با پایان رسیده و تقریبا تمامی قراردادهای تامین مواد و تجهیزات و اجرای بسته‌های کاری در بخش‌های حفاری، فراساحل و پالایشگاه خشکی امضا شده و در مرحله اجرای قرارداد هستند. همچنین بخشی از مراحل پروژه نیاز به مطالعات طولانی، جامع و پرهزینه داشته است.

* * آخرین وضعیت اجرای پروژه در بخش خشکی

اکبری درباره‌ آخرین وضعیت بخش خشکی پروژه با بیان این‌که پتروپارس کار را از سه سال پیش در منطقه تمبک آغاز کرده است، یادآور شد: تاکنون عملیات تسطیح و بسترسازی زمین پالایشگاه انجام شده که در مجموع حدود 80 میلیارد تومان فعالیت خاکی و محوطه‌سازی انجام داده‌ایم. همچنین برای اجرای پالایشگاه در بخش خشکی سه قرارداد کلی در قالب EPC امضا شده است. قرارداد EPC1 به یک کنسرسیوم شامل چهار شرکت ایرانی واگذار شده که 40 درصد پیشرفت فیزیکی دارند و مسوول ساخت مخازن ذخیره میعانات گازی، ساختمان‌های غیر صنعتی پالایشگاه، سیستم آتش‌نشانی، کمپ‌ها و سیستم‌ذخیره مواد شیمیایی هستند.

وی تصریح کرد: با توجه به این‌که عملیات مهندسی تمام شده و سفارش اجناس در حال نهایی شدن است، در آینده سرعت زیادی در اجرای پروژه ایجاد خواهد شد.

به گفته او EPC2 به کنسرسیومی شامل یک شرکت کره‌ای و سه شرکت ایرانی داده شده و کنسرسیوم EPC3 نیز به شرکت ایتالیایی و سه شرکت ایرانی واگذار شده است که ارزش این دو قرارداد هر کدام حدود دو میلیارد دلار است که اخیرا پس از نهایی‌شدن و امضای قرارداد و پیش‌پرداخت هردو قرارداد، عملیات اجرایی آن‌ها آغاز شده است. در حال حاضر فعالیت‌های مهندسی تفضیلی آغاز شده و ادامه دارند.

وی گفت: در بخش خشکی پترو پارس بخشی از اقلام مهم و زمان‌بر به‌لحاظ ساخت و تحویل پالایشگاه مانند کمپرسورهایی که در پالایشگاه نیاز است (20 کمپرسور با قیمت حدود 140 میلیون دلار)، واحد نیتروژن پالایشگاه را خودش سفارش داده که با پیشرفت خوبی در حال ساخت هستند و اجناس سفارش شده در سال آینده تحویل می‌شوند.

گفتنی است، هدف‌ از توسعه‌ این‌ فاز تولید روزانه‌ 78 میلیون‌ متر مکعب‌ گاز طبیعی‌ جهت‌ تزریق‌ به‌ خط‌ IGAT6 (خط‌ لوله‌ ششم‌ گاز کشور)، تحویل‌ بخشی‌ از آن‌ به‌صورت‌ غنی‌ و ترش‌ به‌ واحدهای‌ مایع‌سازی‌ گاز؛ تولید روزانه‌ 110 هزار بشکه‌ میعانات‌ گازی‌ سنگین و تولید روزانه‌ 600 تن‌ گوگرد دانه‌بندی‌ شده و تولید 10 میلیون تن LNG در سال است.

تاسیسات‌ دریایی‌ این‌ طرح‌ عبارتند از سه‌ سکوی‌ مستقل‌ هر یک‌ مجهز به‌12 حلقه‌ چاه‌ برای‌ تولید یک هزار میلیون‌ فوت‌ مکعب‌ گاز در روز، تفکیک‌کننده‌ سه‌ فازه‌ (گاز مایعات‌ آب‌) جهت‌ آزمایش‌ چاه‌ها، دو واحد تفکیک‌کننده‌ سه‌ فازه‌ (گاز مایعات‌ آب‌) برای‌ جداسازی‌ آب‌، تصفیه‌کننده‌ آب‌های‌ آلوده‌ به‌ مواد نفتی‌ قبل‌ از تخلیه‌ به‌ دریا، سکوی‌ مشعل‌ سه‌ پایه‌ در فاصله‌ 160 متری‌ از سکوی‌ اصلی‌ به منظور تخلیه‌ اضطراری، سه رشته خط‌ لوله‌ دریایی‌ 32 اینچی‌ به‌ طول‌ 135 کیلومتر جهت‌ انتقال‌ گاز تولیدی‌ به‌ پالایشگاه و سه رشته خط‌ دریایی‌ 4.5 اینچی‌ انتقال‌ محلول‌ گلایکول‌ است.

تاسیسات‌ ساحلی‌ این‌ طرح‌ نیز واحدهای‌ دریافت‌ و جداسازی‌ گاز و مایعات‌، تثبیت‌ میعانات‌ گازی‌، شش ردیف‌ تصفیه‌ گاز هر یک‌ شامل‌ واحدهای‌ شیرین‌سازی‌، نم‌زدایی‌، تنظیم‌ نقطه‌ شبنم‌ و مرکاپتان‌زدایی‌ هر یک‌ به‌ ظرفیت‌ پالایش‌ 500 میلیون‌ فوت‌ مکعب‌ در روز، واحد تراکم‌ گاز جهت‌ صادرات، استحصال‌ و دانه‌بندی‌ گوگرد، واحد احیا منواتیلن‌ گلایکول، سرویس‌های‌ جانبی‌ شامل‌ برق‌، بخار، آب‌ و سرویس‌های‌ متفرقه‌ مانند نیتروژن‌ و هواست‌.

همچنین تصفیه‌ آب‌های‌ صنعتی‌ و فاضلاب، سیستم‌های‌ مشعل‌ جهت‌ تخلیه‌ اضطراری، سیستم‌ سوخت‌ گاز و دیزل‌ پالایشگاه، سیستم‌ آب‌ آتش‌نشانی‌ (مخزن‌ و تلمبه‌ها و شبکه‌)، اطاق‌های‌ کنترل‌، پست‌های‌ برق‌، آزمایشگاه‌، انبار، کارگاه و دفاتر، چهار مخزن‌ جهت‌ ذخیره‌ و صادرات‌ میعانات‌ گازی از دیگر واحدهای این فاز هستند. طرح‌ توسعه‌ این‌ فاز در مرداد 1384 به‌ شرکت‌ پتروپارس‌ واگذار شد.

انتهای پیام